Toestemming van de vlinders


Toestemming van de vlinders

Mijn hart gaat altijd al harder kloppen van alles wat vleugels heeft.
Zo lijkt het erop dat deze weken niet alleen de buizerd maar ook de vlinders mij iets duidelijk willen maken.
Voor de nieuwe website die in oktober online gaat ben ik bezig met allerlei nieuwe dingen voor in de webshop. Ik ben met hangers bezig waarin gedroogde bloemen verwerkt zijn. Die in kunstof worden gegoten. Ik had steeds in mijn hoofd dat ik ook iets met vlindervleugels wilde doen.

Een paar weken terug trof ik ergens een dode vlinder aan in de tuin van mijn schoonouders. Een prachtige dagpauwoog. Ik kon het dier niet laten liggen en heb het meegenomen.
In de studio aan mijn werktafel kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om deze vlinder van zijn vleugels te ontdoen. Dus ik heb hem weer in de kast gezet.

Sinds de vakantie merk ik dat de Synchronichiteit me toch op een ander pad heeft gebracht.

De eerste vakantiedag kom ik een winkel in en hangen daar allemaal sieraden met vlindervleugels. Het idee bestaat al langer maar de manier waarop het hier was uitgevoerd vond ik zelf niet mooi.
Weer zat het in mijn hoofd om er iets mee te doen.
Een paar dagen terug zat ik langs het water en toe kwam er steeds een vlinder op mijn schouder en hand zitten. Zo vaak dat ik dacht, wat wil je hier nou mee zeggen dan? En meteen dacht ik weer aan de vlindervleugels.
Gisteren ging ik de afwas doen en toen vond ik in het teiltje een dode vlinder. Hè? Wat doe hij nou hier? Zijn vleugels waren nat maar nadat ik hem heb laten drogen waren ze groenig met een prachtige glans. En er kwam goudkleurig poeder vanaf (dat komt van de soort schubben op de vleugels) magisch gewoon.

Oke dus wat is nu dan de boodschap?
Ik kan van de vlinders die ik vind de vleugels gebruiken voor het idee wat ik in mijn hoofd heb.
En voor meerdere vleugels zou ik op zoek kunnen gaan naar dode vlinders (bv navragen bij een vlindertuin)

Mmm het voelde toch een beetje gek.
Vlindervleugels zijn werkelijk prachtig om te gebruiken maar ik wil er absoluut met respect mee omgaan.
Als ik bloemen pluk om te drogen doe ik dat ook met mate en probeer ik goed te voelen hoeveel ik er mag pakken. En aan de andere kant maakt mijn hart een vreugde sprongetje als ik in een bloemenwei loop dus hoe verkeerd kan dat zijn.

De vlinders wilde me duidelijk iets vertellen. dat het oke was? Dat ik toestemming krijg?
Ik wilde het zeker weten en besloot het universum op de proef te stellen.
Oke, als het de bedoeling is dat ik de vleugels gebruik en ook toestemming krijg om op zoek te gaan naar andere dode vlinders, dan is het beste teken dat ik kan ontvangen, dat er vandaag nog een dode vlinder op mijn pad komt.

Nou zo werkt het universum toch niet?
Dacht ik nou echt dat de dode vlinders uit de hemel kwamen vallen?
In het veld voor me zat een vlinder al een tijd op een bloem, hij bewoog niet, zou hij dood zijn? Zou dat het teken zijn? Of zit ik hem nu dood te kijken? En vervolgens vloog hij weg.
Nee karen zo werkt het echt niet, laat het maar los. En dat deed ik.
Na een heerlijke rustige dag in de Franse Alpen besluit ik mijn zinnen op iets anders te zetten.

De Alpen zijn prachtig! Wat een prachtige natuur, bergen, bloemen, dieren, een hermelijn kruist mijn pad staat stil voor mijn neus, strekt zich op en rent verder. Het gefluit van vogeltjes waar ik het geluid nog niet van kende.
Het denderen van het water dat van de gletsjer de rivier in stroomt.

Ik loop de berg op om de dagelijkse boodschappen te doen en na de avondwandeling loop ik terug naar het dal. Als ik naar beneden kijk ligt er ineens midden voor mijn voeten een felgekleurde mot.
“Die is dood!”
Mijn zoontje en mijn vriend kijken me een beetje raar aan. “Nee hoor hij leeft” Zegt mijn vriend.
“Nee hij is dood, ik weet het zeker!”
Met een stokje schraap ik de mot zonder hem te beschadigen van het hete asfalt af waar hij aan vastgeplakt zat. Hij was inderdaad dood.
“Maar, dit is het teken!, ik wist het!” Riep ik.

Ja en dan kijken mensen me wel eens raar aan als ze het niet snappen. Ook al zijn mijn vriend en mijn zoontje wel gewend dat ik de hele dag stenen, veertjes en bloemen verzamel.

Het maakte mij niet uit, ik wist het! En ik was blij.
De toestemming van moeder natuur heb ik, en nu kijken hoe ik dat ga aanpakken.

Ik hou jullie op de hoogte….
Binnenkort in mijn webshop.

Recommend
Deel
Tagged in