Mijn Ayahuasca ervaring


Mijn Ayahuasca ervaring

Iets wat al een aantal jaar op mijn lijstje stond was Ayahuasca.
Ik wilde graag een keer een ceremonie bijwonen maar wilde wel wachten op het juiste moment. Dat ik echt voelde dat ik het moest doen. Niet om gelukkig te worden, mijn levenspad te vinden of het licht te zien, dit zijn dingen die ik al in mijn leven ervaar en waar ik niet naar op zoek was. Toch voelde ik op een gegeven moment dat ik het graag wilde doen. De doorslag was toen ik op vakantie Sharon leerde kennen die zelf ook graag een Ayahuasca ceremonie wilde doen. We zaten meteen op 1 lijn en ik voelde dat dit het moment was.  En zoals het vaak in mijn leven gaat ontmoet ik mensen die net ff een tandje sneller gaan dan ik en mij als het ware bij de hand nemen en meesleuren.

Dus 3 weken later was het zover, we zouden samen een Ayahuasca ceremonie bijwonen bij De Innerlijke reis. We hadden samen zorgvuldig gezocht naar de website en de plek die voor ons het beste voelde en dat was deze. Het was een groep van 11 mensen van allerlei leeftijden en achtergronden
en 3 zeer ervaren en liefdevolle begeleiders. Bij binnenkomst was er thee en werden er wat dingen uitgelegd over wat we konden verwachten en konden we vragen stellen. Om 11 uur begon de ceremonie, Jeeh wat was ik zenuwachtig! Dit had zich de week ervoor al enorm opgebouwd en nu was dan het moment daar. Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten dus ik stond open voor alle mogelijkheden. Ik had er wel veel over gelezen en veel info ingewonnen maar je weet toch niet hoe het bij jou loopt.

We begonnen de ceremonie met een kring waarin we onze intenties zetten en het eerste deel van de Ayahuasca drank innamen, de Banisteriopsis caapi liaan het belangrijkste ingredient van de Ayahuasca, de MAO remmer, die tijdelijk de enzymen opheffen, waardoor de DMT kan worden opgenomen. We mochten een voor een naar de keuken komen om deel twee van de Ayahuasca drank in te nemen, de DMT bevattende bladeren van de chacruna (Psychotria viridis) en nog evt wat te bespreken. Daarna mochten we in de ceremoniezaal plaatsnemen op ons matras. Er lagen matrassen in een kring en iedereen was in het wit gekleed en we hadden allemaal tissues en een emmer bij ons matras. Dat beloofde veel moois! De drank werd 2 keer geschonken, 1 keer aan het begin en na 2 uur de volgende als daar behoefte aan was. Bij het ophalen van het eerste glas barstte ik al in tranen uit zo zenuwachtig was ik. Ik heb nooit drugs gebruikt of andere psychedelische middelen. Het leven is voor mij al psychedelisch genoeg. Mijn intentie was dat Moeder Ayahuasca mij datgene liet zien en ervaren wat voor mij nu belangrijk was. Hoewel ik het heel spannend vond ging ik er met heel veel vertrouwen in. Ik ben er ook nog steeds over eens dat je dit niet altijd nodig hebt om ergens te komen.

Oké, mijn drankje zat erin en ik nam plaats op mijn matras onder mijn dekentje.
Ik was van plan om het allemaal maar gewoon te laten gebeuren en het te ontvangen.
Na een half uurtje hoorde ik al wat gerommel om me heen en her en der was er iemand aan het overgeven. Ik hoorde mensen lachen en praten. Ik observeerde het kort en dook daarna weer in mijn eigen proces. Na 1,5 uur voelde ik een lichte druk op mijn hoofd, een beetje draaiende maag maar ik zag geen beelden, alles was zwart (ook nieuw voor mij)
Ik voelde alsof  ik een soort bodyscan kreeg waarin alle punten op mijn lijf werden gecontroleerd en in werking gezet. Ik voelde mijn voorhoofd vloeibaar worden alsof het water werd, dit was best apart. Ik voelde me ook uit mijn lijf gaan, ik hing er net half boven. Dit gevoel ken ik uit meditaties en was dus ook niet nieuw. En langzaam werd ik een beetje ongeduldig, er gebeurd weinig hoe kan dat nou. In meditaties ben ik vaak meteen aan het reizen en mijn dromen zijn zo helder als maar kan. Maar nu zag ik niks! Het begon me te irriteren en ik begon af te tellen wanneer ze de tweede kop zouden schenken. Na ongeveer 2 uur was de muziek afgelopen, wat zou betekenen dat we aan de tweede ronde zouden beginnen. Ik kon niet wachten om de tweede kop achterover te slaan. Om me heen zag ik mensen die leken te vliegen, die aan het glimlachen waren, schijnbaar hadden ze mooie beelden. Ook hadden meerderen al hun emmertje vol gespuugd. Daar gebeurde tenminste iets!
Ik dacht geef mij die tweede maar dan kan ik tenminste gaan. De begeleidster zei dat ze mij wel van kleur zag veranderen op mijn matras. Ik werd gelig en grijs van kleur. Er was echt iets fysieks aan het werk.

Na het tweede glas (waarin de beide ingrediënten van de Ayahuasca samen waren gevoegd), ging ik liggen op mijn matras. Oke kom nu maar door dacht ik.
Het uur ging voorbij en nog steeds niks. Helemaal niks. Mijn irritatie werd groter mijn ongeduld immens! Hoe kan dat nou! Ik vertrouwde er op dat ik kreeg te zien wat ik moest zien dus ik kon wel omgaan met mijn ongeduld maar het kwam duidelijk naar boven.
Toen voelde ik mijn maag, oh fijn! Er gebeurd wat. Ik wou dat ik kon overgeven dat zou opluchten. Nee hoor, die maag bleef draaien en draaien. Hoe moet dit er in godsnaam uit!

Toen werd ik boos! Ongeduldig en enorm verdrietig! Het verdriet kwam uit mijn tenen. Ah dit kende ik, dat verdriet en zeker die boosheid. Moet ik daar nou weer doorheen? Dit had ik toch al opgelost? En het volgende moment zat ik in een baarmoeder ineen gedoken, ja dit ken ik maar al te goed! Dit wil ik niet! Ik voelde me opstandig en gefrustreerd en voelde mezelf ook gedwongen te berusten in deze situatie. Ik wilde schreeuwen maar niemand hoorde me, ik wil dit niet, wat doe ik hier!
Ik werd misselijker en misselijker. Ik zat in de baarmoeder en zag mijn aderen volstromen met bloed, ik zag de verschillende kleuren daarbuiten. Verder was het donker en afgescheiden van alles.
Ik moest zoveel huilen dat ik mijn ogen niet eens meer kon openen. Eén van de begeleiders kwam naar me toe en vroeg of ze wat voor me kon doen. Ik zei dat dit niet hoefde, ik kon het wel alleen. Wees ik haar nu net af? Oh ja Karen kan alles wel weer alleen! Story of My Life! Buiten stond een ezel in de wei die af en toe ging balken, jeeh het leken wel barensweeën!

Toch kon ik uiteindelijk ontspannen en weer rustig gaan liggen. En toen moest ik er toch maar mijn emmertje bij pakken. Die ik in 10 golven aardig volgooiden. Pff dat was eruit. Mooi! Dan kan ik nu door! Kom maar op met die visioenen.! Maar nee hoor…..
5 min later dook ik weer ineen als een foetus en bevond ik mij weer in een baarmoeder. Nee, hier was ik net toch ook al? Zit ik hier weer! Ik wil dit niet! Ik voelde me bozer worden, mijn onmacht. Ik wilden schreeuwen maar niemand hoorde me. Ik wordt niet gehoord en niet gezien.
Oke dus ik moet eerst weer de ellende doorstaan voordat ik het licht kan zien, ik moet weer eens sterk zijn. Ik wil niet meer sterk zijn!!

Ik begon me in allerlei bochten te wringen en zat daarbij veel op handen en knieën en in een soort foetushouding. Mijn maag begon weer te draaien en ik pakte mijn emmer er maar weer bij, ik kreeg het er alleen niet uit. Ik wilde het eruit hebben maar wist niet hoe. Blijkbaar is mijn onderbewuste systeem zo sterk om het tegen te houden. Een van de begeleiders vroeg of ik misselijk was en of ik wist waar het vandaan kwam, door naar het gevoel te gaan kon ik het makkelijker loslaten.
Nee ik wist het niet, althans ik kon er niet bij voor mijn gevoel. Ik, die in het dagelijks leven voornamelijk vanuit mijn gevoel leeft kon er nu niet bij! Hoe dan?! Ik bleef maar boven die emmer hangen. Ik wilde echt loslaten maar het zou helpen als ik wist wat het was. Opeens voelde ik duidelijk dat dit niet altijd nodig is om te weten, het gaat erom dat je het kan voelen en accepteren.

Er was nog een begeleider naast de drie vrouwen, het was een hondje van 1 van de begeleidsters, ze werd de ceremoniehond genoemd. Dit hondje voelde precies aan wanneer ze ergens kon plaatsnemen bij iemand op het matras om het proces te ondersteunen. En ja hoor, ik had net mijn emmer maar weggezet en zat nog voorover toen er in mijn nek gesnuffeld werd. Het was de ceremoniehond die enthousiast kwam knuffelen terwijl ik kotsmisselijk voorover hing. Het was zo aandoenlijk en spontaan. Maar ik merkte dat ik het nog een beetje af wees. En toen voelde ik ineens voor me en lag mijn hand ineens op haar buikje. Ze lag voor me op haar rug met haar buik en pootjes omhoog. Alsof ze zei dit is wat je moet doen! En toen brak ik…en moest weer intens huilen. Jeeh ik was niet te houden. Het volgende moment zat ze naast me en had ik ineens een pootje vast.  Ze zat op haar achterpootjes en stak twee voorpootjes vooruit. Alsof ze zei, ik ben erbij ik begeleid je.
Dit alles gebeurde zonder dat ik haar zag, ik voelde alleen maar wat ze deed.
Ik heb een tijdje haar pootje vastgehouden om te voelen waar ik naartoe moest, terwijl de ezel buiten weer aan het baren was. Ook die hielp mij in mijn proces.

Een jongen in de zaal ging behoorlijk te keer en die werd op een gegeven moment verplaatst naar buiten de zaal waar hij op de gang redelijk door het lint ging. Ik hoorde hem schreeuwen en praten en vloeken. Gek genoeg hielp hij mij ook in mijn proces omdat ik zo naar mijn eigen boosheid kon. Die boosheid die op momenten nog ineens aanwezig is.

Op een gegeven moment ben ik weer gaan liggen en toen zag ik wat beelden ontstaan. De druk op mijn hoofd was gigantisch. En ik weet nog dat ik dacht kom maar op met je demonen ik ben toch niet bang ik kots jullie straks allemaal uit! Ik wilde van die misselijkheid af!
Ik zag iets wat op kikkerdril leek, ik zag ogen, kikkerogen ik zag reptielenhuiden en patronen ik zag stekels. Kom maar op dacht ik. En toen vanuit het niets pakte ik mijn emmer en kwam alles er weer uit, mijn maag was inmiddels leeg maar het kwam uit mijn tenen, ik dacht even dat ik erin stikte.

Maar het was eruit, oke nu kon mijn reis beginnen.
Hahaha nee hoor ik werd voor de derde keer in die baarmoeder afgevuurd. Nou toe maar dacht ik, dit zal het dan zijn. Maar jeeh wat voelde ik me eenzaam, donker en ervaarde ik een enorme dichtheid. In de muziek hoorde ik soms stemmen die op engelen leken en ondertussen was mijn vriend de ezel aan het balken. En ik zat hier, afgescheiden van alles! De muziek werd harder en op momenten onverdraagzaam. Hou je kop ik wil rust! Rust!

Het was inmiddels 17 uur en het was tijd om de ceremonie af te sluiten. Wat? Ik ben nog niet klaar! Nu al? Ik zat nog half in een roes en was weer misselijk maar ik dacht laten we het maar gezamenlijk afsluiten. Daarna was er soep en brood in de keuken maar ik wilde nog even liggen. Ik was duizelig en misselijk er zat nog wat dwars. Eén van de begeleiders vroeg of ze wat soep moest brengen. Ja ik had wel honger en misschien hielp het om weer te aarden.
Sharon lag naast mij en zij had een bijzonder mooie reis gehad. Ik voelde me nog steeds misselijk en was teleurgesteld. Dit is niet wat ik had verwacht. Maar ik wist ook dat inzichten altijd later nog komen dus ik liet dat los. En terwijl ik mijn soep moeilijk weg kreeg en Sharon haar verhaal aan het vertellen was werd ik misselijker en beroerder en ineens riep ik, “wacht even”, en greep mijn emmer en kotste de soep en alle demonen die er bij zaten in de emmer. Zo dat was eruit! En nu was ik klaar!
Dit doe ik nooit meer!!! Dat was mijn gedachte die avond….

Gelukkig was er de mogelijkheid om op de lokatie te overnachten want ik had met geen mogelijkheid terug naar huis kunnen rijden. We waren de enige twee die bleven slapen en dit was fijn om dingen nog door te spreken en te delen en alles te laten zakken. Dat was nodig want jeehtje wat een reis!
Een reis die op het eerste gezicht vreselijk en heel fysiek was maar mij later de meest mooie inzichten heeft gegeven.

Mijn inzichten na Moeder Ayahuasca.

De dagen na de ceremonie had ik de neiging om weer te snel te gaan, snel mijn dagelijkse bezigheden oppakken en door. Maar meerde momenten werd ik even teruggefloten en raakte ik enorm overprikkeld. Al vrij snel vielen er heel veel dingen op zijn plek. Dat wat in eerste instantie een hele vervelende reis was, gaf hele mooie inzichten. Sharon zei nog, “net als de lotus uit de modder”
Het lastigste vond ik dat ik er niet helemaal bij kon. Wat was er nou gebeurd?
Wat zag ik eigenlijk? Waarom kwam ik niet “verder” in het proces?

Het eerste inzicht.

De dag erna werd ik steeds op die kikkerdril en kikkerogen gewezen. Ik dacht, even opzoeken waar de kikker voor staat als krachtdier. Nou dit gaf in 1 klap heel veel duidelijkheid.
Ik zag dan niet zoveel maar die kikker die was er wel en die lotus had er ook mee te maken
De kikker staat voor fysieke geestelijke en emotionele reiniging.
Detox op alle fronten. Het is een grote heler en het staat voor water maar ook de aarde.
De transformatie van water naar aarde.
Hij staat voor wedergeboorte, vruchtbaarheid en overvloed. En staat vaak symbool voor de baarmoeder!! De vrouwelijkheid, Yin.
Dit was het! Het water was mijn hoofd dat vloeibaar werd. Mijn tranen die als een waterval stroomde en die heling en reiniging brachten.
De kikkerdril is de geboorte en de wedergeboorte en vruchtbaarheid. Dit heeft ook te maken met mijn wens voor een tweede kind, mijn eigen baarmoeder en vruchtbaarheid.
Het proces van wedergeboorte, dat is waarom ik steeds weer in die baarmoeder terechtkwam. Elke keer weer.
Het was zo fysiek omdat ik meer in mijn lijf mag zakken. Ik ben iemand die altijd heel fysiek is geweest, veel gesport, dansopleiding. Veel fysiek werk in het theater. Maar de laatste tijd is dit teveel op de achtergrond waardoor ik het contact met mijn lichaam een beetje kwijt ben geraakt. Ik moet mijn lichaam weer voelen! Daarom was het hele proces ook zo fysiek.
Ik moest ook denken aan de Ezel die ik steeds hoorde. De eigenaar vertelde de dag erna dat hij gaat balken als hij zich eenzaam voelt. Joh,… dat heb ik gevoeld.
Ook zag ik in dat ik soms bepaalde patronen herhaal zoals, opstandig worden als iets niet lukt. Weglopen, de boel ontwijken. Goh ik dacht dat ik dat al uitgewerkt had.
Heel veel dingen heb ik ook uitgewerkt maar het zat fysiek nog in mijn lijf en dat moest eruit, in het emmertje.
Ineens herinnerde ik me dat de begeleidster zei dat ik geel grijs van kleur werd, grappig, net als een kikker.
Hey en mijn ogen werden ook dik van het huilen, net als een kikker… ik zal toch eens die houding gaan opzoeken waarin ik veel zat, een soort barenshouding.
In de Yoga heet deze houding, de frog Asana, en dan heb je ook nog de downfacing frog en dat is hoe ik steeds zat. Verrek! Ik WAS die kikker!

Toen ik zo las waar de kikker voor staat voelde ik heel veel verbinding met de energie van opgestegen meester Quan Yin. Zij dient zich aan op de meest mooie en unieke momenten in mijn leven en begeleid mij door processen heen.
Ik besloot te googlen, kikker en Quan Yin. De eerste afbeelding die ik zag was een foto van een beeld van Quan Yin bij een meer in China, op een kikker! Joh, heeft zij me die kikker gestuurd! En natuurlijk wordt Quan yin ook vaak afgebeeld op een lotus.
Ik was al zo blij met dit inzicht en besefte mezelf dat in die modder inderdaad de mooiste dingen ontstaan.

Het tweede inzicht.

Ik kreeg een app van Sharon, “lees blz 42 eens, uit Een ongewoon gesprek met God. Ik moest aan jou Ayahuasca ervaring denken!”.
Ik had het boek jaren geleden gelezen en had het “toevallig” die week weer uit de kast gepakt, dus ik besloot het op te zoeken.

Er was eens een ziel die van zichzelf wist dat zij het Licht was. Het was een nieuwe ziel en daarom zeer belust op ervaring. “Ik ben het Licht”, zei zij, “Ik ben het Licht”. Maar alle kennis hiervan en alle uitlatingen hierover konden de ervaring niet vervangen. En in het rijk waaruit deze ziel ontsprong, was niets anders dan Licht. Elke ziel was groots, elke ziel was schitterend, en elke ziel scheen met de helderheid van Mijn ontzagwekkende Licht.
Op die manier was de betreffende kleine ziel als een kaars in de zon. Te midden van het edelste Licht – waarvan zij deel uitmaakte – kon zij zichzelf niet zien of ervaren als Wie en Wat zij werkelijk was.
Nu was het zo dat deze ziel ernaar verlangde en verlangde zichzelf te kennen. En haar verlangen was zo groot dat Ik op een dag zei: “Weet je, kleintje, wat je moet doen om dit verlangen van jou te bevredigen?” “Oh, wat God? Ik heb er alles voor over!”reageerde de kleine ziel. “Je moet jezelf van de rest van ons afscheiden,” antwoordde Ik, “en dan moet je over jezelf de duisternis afroepen.” “Wat is duisternis, oh, heilige?” vroeg de kleine ziel. “Dat is wat jij niet bent,” antwoordde Ik en de ziel begreep het.
En dit was wat de kleine ziel deed, zich van het Al verwijderen, sterker nog, zij ging zelfs naar een ander rijk. En in dit rijk had de ziel het vermogen de ervaring van allerlei soorten van duisternis te ondergaan. En dat is wat zij deed.
Maar te midden van alle duisternis riep zij uit: “Vader, Vader, waarom hebt U mij verlaten?” Net zoals jij gedaan hebt in je meest donkere tijden. Maar Ik heb je nooit verlaten, Ik sta je altijd bij om je eraan te herinneren Wie je werkelijk bent; klaar, altijd klaar, om je terug te roepen.
Wees daarom als een Licht voor de duisternis en vervloek deze niet. En vergeet niet Wie je bent op het moment dat je wordt ingesloten door dat wat je niet bent. Maar prijs de schepping, zelfs al wens je die te veranderen. En weet dat wat je doet tijdens het moment van je grootste beproeving je grootste triomf kan zijn. Want de ervaring die je schept, is een uitdrukking van Wie je bent en Wie je verlangt te zijn. Ik heb je dit verhaal verteld, opdat je beter zou begrijpen waarom de wereld is zoals ze is… en hoe zij in een oogwenk kan veranderen zodra allen zich de goddelijke waarheid van hun hoogste werkelijkheid herinneren. Je bent niet tot het leven gekomen om ook maar iets te leren; je hoeft alleen maar aan te tonen wat je al weet. Door dit te bewijzen werk je dit uit en schep je jezelf opnieuw, door je ervaring. Aldus rechtvaardig je het leven en geef je het een doel. Aldus maak je het heilig.
Bron:” Een ongewoon gesprek met God” van Neale Donald Walsch

Het gaf op een diepere laag nog meer duidelijkheid over mijn ervaring en dit verhaal raakte mij diep!

Het derde inzicht.

In die week had ik een sessie met een cliënt en tijdens een meditatie kwam die persoon in een donkere ruimte en voelde heel veel eenzaamheid en leegte. En ineens wist ik het! Daar was ik ook!
En ik besefte me dat dit de kern van het bewustzijn is, de basis van creatie.
Ik ervaar dus ik ben! En vanuit dat bewustzijn is alles te creëren, want dat is wat bewustzijn doet. Het is niet eenzaam, het is Al dat is! Het is die eenheidservaring van Al dat is. Jij bent Al dat is! En dat is de plek van waaruit je alles creëert.
En ik moest  denken aan het Genesissymbool of het levenszaad symbool.
De cirkel met met de 6 cirkels eromheen, die de levensbloem wordt als je hem verder uitbouwt. Vanuit ons bewustzijn, dat ene puntje in het midden van de eerste cirkel hebben wij het vermogen om te creëren en richting te bepalen. Dit is wat god bedoelde met ik vormde de schepping in 6 dagen. Het zijn die zes cirkels om die eerste heen.
Ik pakte mijn favoriete boek van Melchizedek erbij en daar stond het,

“Wanneer je je in de grote leegte bevind zul je beseffen dat god en jij 1 zijn, dat er absoluut geen verschil is. Nadat je lange tijd in die leegte hebt gehangen, zou je waarschijnlijk verveeld raken of nieuwsgierig of eenzaam worden. Dan wil je iets nieuws proberen, een nieuw avontuur beleven”
“Bedenk wel dat dit alleen de geest is. Je hebt geen lichaam in de grote leegte en je hebt dit veld om je heen gecreëerd”
Bron: “De geometrie van de schepping”, deel 1 van Drunvalo Melchizedek.

Het Genesispatroon vormt ook het levensei. Je fysieke bestaan hangt af van dit symbool. Het is allemaal gebaseerd op deze ene vorm. Dit is ook de manier waarop eicellen zich delen bij de groei naar een embryo!. De kikkerdril!

Dus terwijl ik het gevoel had dat ik al een tijdje tegen het plafond van mijn creativiteit zat, heeft de Ayahuasca mij gebracht naar de kern en de basis van creatie, het Al dat is! Iemand zei laatst nog tegen me, “als je tegen je plafond aan zit betekent dit misschien wel dat je de diepte in moet”.

Wauw dit voelde ik in heel mijn wezen. En ineens keek ik heel anders naar mijn angst voor het donker. Want het is de zwarte materie. Daar waar alles ontstaat! Wat een eenheidservaring!
Bedankt, moeder Ayahuasca!

Recommend
Deel
Tagged in